Pening~

Di suatu petang....

Aku : Adik, dah pukul 4 dah.. tak pi ngaji ka?? Takkan pasal ayah kata tak yah pi tak mau pi
kot..Along tengok adik sihat ja..
Adik : Adik pening... ( dengan muka kesian n suara yang konon tak larat )
Aku : Owh, pening...tadi tengok tv ok plak! tak pening pun...bila tyme nak p ngaji, mula la..
peninglah..itulah..inilah..
Adik : Tengok tv tadi pun pening jugak..tapi, p ngaji nanti lagi pening..ngaji lama..
Aku : Owh, tengok tv tak lama lah! Ngade-ngade btul..
Adik : Biarlah! Ayah kata tak larat tak yah p..buwekkk! :p

Tu lah budak-budak zaman skarang. Ade je alasan...Cuba suh p main tgk..sure laju jer kuar. Ye, budak zaman skang ngan budak zaman dulu memang lain. Dulu, kalau suh p ngaji, seronok sgt. P ramai2 ngan kawan-kawan. Zaman dah berubah dan manusia pasti berubah...this 1 kita kena akui sometimes, rite? ehehe... :)